Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

Περί ορέξεως...ανανάς!

GIAGIA : Iwanna trws anana?
EGW: Oxi, den maresei o ananas!
G: Tiiiiiiiiiiiiiiii????? Dn saresei o ananas? EINAI DYNATON?
I: Nai, den maresei...
G: Eisai polu idiotroph...Akou ekei den trwei anana! PES MOU PWS THA VREIS ANTRA ESY? Na to dw kai as pe8anw meta! Kai meta leme g ton aderfo sou... Thes na sou kopsw?? Kala den sou kovw... Ma giati den saresei o ananas??? Egw ton latreuw!!!!!

15 lepta argotera..

G: Ma na min tis aresei o ananas....

Η πηγή του πλούτου των πλουσίων είναι η φτώχεια...Αν λείψει η φτώχεια δεν θα υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί. (!!!)



Μητσάρας για πρωθυπουργός!

By LIFO

Indeed x2 hahaha

Homer The Wise!

Indeed

Awesome Art is Awesome

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

Types of guys that you will meet in a bar/club/pub/disco/whatever

1. Ο ΜΠΙΧΛΑΣ: Τύποι που σε κοιτάνε με βλέμμα αισθησιακό, σαν να σε τσεκάρουν, σαν να τους ακούς να λένε "καλό κομμάτι είσαι εσύ κοπελιάααα''. Συνήθως τους πετυχαίνεις με κάποιον άλλο αποτυχημένο φίλο τους. Μοιάζουν 40άρηδες αλλά μπορεί απλά να φταίει η μπίχλα που κουβαλάνε. Θα τους δεις να φοράνε και σακάκι, πιστεύουν ότι τους κάνει να φαίνονται κύριοι και σοβαροί.  ΜΠΛΙΑΧ.

2. Ο ΨΕΥΤΟΓΚΟΜΕΝΟΣ: Θα σε φλερτάρει, θα σε κολακέψει, μπορεί να σε κεράσει και κανά ποτό, ίσως είναι και ωραίος. Αν σου πει δε ότι είναι και μεγαλο-αρχιτέκτονας με σπίτι στην Λούτσα και στην Κηφισιά, τότε ή σε δουλεύει, ή σε δουλεύει!!

3. Ο ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ: Το παίζει σινγκλ και μοιραίος στα 45, πίνει σίγουρα ουίσκι και τον περιμένει η κορούλα του σπίτι να της διαβάσει παραμύθι...και η γυναίκα του παραμύθι θα ακούσει τώρα που τα λέμε αλλά δεν έχει σημασία.. Μακριά!

4. Ο ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΣ: Το μάτι του ψάχνει συνεχώς την κοπέλα που είναι στεναχωρεμένη γιατί η κολλητή της βρήκε γκόμενο, που ήπιε τόσο πολύ που πέφτει στα πατώματα με όλα τα καψουτράγουδα.. Ψάχνει να παρηγορήσει γιατί ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ, έχει καλή ΚΑΡΔΙΑ!

5. Ο ΦΟΙΤΗΤΗΣ: Αν είναι μεχρι 26 είναι οκ. Όταν σου πει, "εεεεντάξει μωρέ, είμαι στο δέκατο πέμπτο έτος του τάδε ΤΕΙ/ΙΕΚ/ΑΤΕΙ/ΑΕΙ..Σαν παιδί και εγώ..." Μπάι μπάι ντάρλινγκ :) Όλα τα είχαμε, θα έχουμε και σένα από πάνω! Όταν πάρεις πτυχίο τα λέμε...

6. Ο ΞΕΧΑΣΙΑΡΗΣ: Σου αρέσει, μάλλον του αρέσεις κι εσύ, κάνει λίγες κινήσεις, ανταλλάσσετε νούμερα, κανονίζεται να τα πείτε μέσα στη βδομάδα και μετά απλά εξαφανίζεται. Τον βλέπεις στο φέισμπουκ και τραβάς τα μαλλιά σου! Μετά από κανά μήνα μπορεί να σε θυμηθεί, να αναρωτηθεί ρε παιδί μου τί κάνει εκείνη η ψυχή η Μαίρη! Υπογεγραμμένη αποτυχία ο συγκεκριμένος τομέας, αποφύγετέ τον girls :)

7. Ο PLAYBOY ΤΡΙΑΝΤΑΠΕΝΤΑΡΗΣ: Είναι 35-45 χρονών, ελεύθερος, έχει δουλειά, αλλά συμπεριφέρεται σαν εικοσάχρονος. Τον πετυχαίνεις ΣΥΝΕΧΕΙΑ σε κλαμπ, μπαράκια, έχοντας ανοίξει μπουκάλι, έχει μαζί του 2-3 κολλητούς, αυστηρά κάτω από 30 χρονών, με 5-6 κοπελίτσες (ναι, σωστά διάβασες, κοπελίτσες), να τον περιτριγυρίζουν για μόστρα. Σου πιάνει αμέσως την συζήτηση, σε γνωρίζει σε όλη την παρέα (η οποία -μεταξύ μας- κάθε φορά αποτελείται από διαφορετικές κοπελίτσες) και στα πέντε λεπτά, αφού σε έχει αρπάξει δήθεν αισθησιακά από τη μέση, σου προτείνει να περάσεις από το σπίτι του για να "θαυμάσεις την πισίνα του και την Μερσεντές". Άσε μας κουκλίτσα μου!

8. ΤΑ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΑ: Του στυλ είμαι γαμάτος, πίνω βότκα redbull, καπνίζω όχι γιατί είμαι μάγκας, αλλά επειδή έχω τραβήξει πολλά ζόρια στην ζωή μου...Ζόρια;;;;; Ναι...Το γάλα μου η μαμά μου δεν το έκανε σοκολατούχο και ξέχασε να βάλει ζάχαρη. JESUS! (Χεσούς!)

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Liga gia ton author.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ

 
Ρόζαμουντ Πίλτσερ - Ψάχνοντας για κοχύλια -- Η όλη ιστορία μιλάει για την Πενέλοπε, μία μεσήλικη γυναίκα που ζει σ'ένα σπίτι λίγα χιλιόμετρα έξω από το Λονδίνο, μακριά από τον τόπο που κατάγεται, την Κορνουάλη της Αγγλίας, καθώς και για την οικογένεια της και τα άτομα που άφησαν την προσωπική τους πινελιά στην ζωή της. Αυτό που με έχει κάνει να διαβάσω αυτό το βιβλίο περίπου τέσσερις φορές, είναι ο μοναδικός και λεπτομερής τρόπος που η συγγραφέας αφηγείται την κάθε στιγμή στο βιβλίο καθώς και η ιδιαίτερη χροιά που τους δίνει.

Μπέτυ Μαχμούντι - Ποτέ χωρίς την κόρη μου -- Η Μπέτυ παντρεμένη με έναν Ιρανό νευρολόγο στην Αμερική, καταφεύγει με μισή καρδιά με την μικρή κόρη της στην Τεχεράνη για διακοπές, όταν οι πολιτικές συγκρούσεις αναπυρώνονταν. Ως αποτέλεσμα οι φόβοι της βγαίνουν αληθινοί. Ο άντρας της την κρατάει αιχμάλωτη στο Ιράν και της φέρεται με τον πιο απάνθρωπο τρόπο. Το βιβλίο παρουσιάζει την νοοτροπία και την κουλτούρα των Ιρανών καθώς και τις απελπισμένες προσπάθειες της Μπέτυ να φύγει από το κράτος κρυφά, μαζί με την κόρη της. (Έχει γυριστεί και ταινία)

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΒΙΝΤΕΟ-ΚΛΙΠ


ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ




Birth of Venus - Boticelli

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΑΙΝΙΑ




The Notebook (αναμενόμενο;)



Gone with the Wind


Αλλαντίν 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΔΙΣΚΟΣ


 

Coldplay - Mylo Xyloto (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)
Radiohead - The Best of

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ


Sex and the City Movie Poster

SEX AND THE CITYYYYYYYY !!!!!!!!!!!!!!!!


Random stuff, laughing my ass off



What the actual f**k?

Just Steve Jobs giving his middle finger to IBM... Steve Jobs

Wait, wath?

Reunion

Ohh kitty, kitty..

Future
 hahahahahahahaha

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

EYTYXIA

     Η ευτυχία είναι σαν τα ναρκωτικά. Κάποιος μας έσπρωξε κάποια στιγμή της ζωής μας προς αυτή, γεμίζοντάς μας με παραμύθια πως όλα θα γίνουν πιο όμορφα, καλύτερα και πιο αρμονικά με αυτή · και φυσικά τον πιστέψαμε.Η λανθασμένη χρήση της, μας κάνει υποχείρια της. Μας δημιουργεί παραισθήσεις, πως μόνο τα χρήματα, η δόξα, οι ψεύτικες φιλίες και ο ασταμάτητος καταναλωτισμός θα μας την ξαναπροσφέρει, έστω και για λίγο, για να μειώσουμε την ασβεστη δίψα μας για αυτή.
     Η σωστή χρήση όμως του ναρκωτικού, επιδρά ως φυσικό αναλγητικό. Η γνώση της αξίας της ευτυχίας, είναι ένα χάρισμα που λίγοι έχουν και ακόμα λιγότεροι ξέρουν να εκτιμούν. Ευτυχία προσφέρει η οικογένεια. Ευτυχία προσφέρει ένα τζάκι, μια κουβέρτα και ένα καλό βιβλίο. Ευτυχία νιώθεις όταν βλέπεις γύρω σου άτομα που πραγματικά σε νοιάζονται, που σε κάνουν να γελάς με την καρδιά σου, που σε κοιτάνε στα μάτια και ξέρεις ότι σου λένε την αλήθεια. Ευτυχία είναι η γνώση, ο διάλογος και όχι οι διαμάχες και οι εντάσεις. Η ευτυχία βρίσκεται εκεί μπροστά μας, την βλέπουμε. Ωστόσο, οι ''υποχρεώσεις μας'', μας κρατάνε σε απόσταση, μας φοράνε μαύρα γυαλιά και μας σπρώχνουν προς άλλη κατεύθυνση.|
     Η ευτυχία βρίσκεται παντού, ας ανοίξουμε τα μάτια μας και ας την αναζητήσουμε. Γιατί πάνω από όλα αυτό που κάνει την ευτυχία ξεχωριστή, είναι ότι δεν έρχεται από μόνη της.

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Πότε θα σταματήσει η βία, πότε...




  • http://youtu.be/TdkNn3Ei-Lg
  • @JonahMowryReal


Ένα παιδί στην δευτέρα γυμνασίου από την Αυστραλία που για να μην αυτοκτονήσει δημιούργησε αυτό το βίντεο ώστε να εκφράσει τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν τόσα χρόνια...

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

Oh well!

Hello this is me. Let me introduce you to my friend, Malakomagnitis! He becomes your friend with no effort at all. He just sticks with you and you can't really do anything to get rid of him! 

Κι όμως...

Πέρασαν μήνες, πέρασαν χρόνια... Κι όμως στην όψη σου, στην φωνή και στο άγγιγμά σου, γυρίζω πάλι πίσω...
Σαν κομμάτι από χαρτί, με σχεδίασες, με μουντζούρωσες, με έσκισες σε χίλια κομμάτια και μ'άφησες να καώ...Κι όμως, είμαι εδώ, είσαι εκεί, πονάω και πονάς...
Τα λόγια σου, το βλέμμα σου, τα πάντα σε προδίδουν...Κι όμως ο χρόνος πίσω δεν γυρνά, τα ψέμματα δεν γίνονται αλήθειες.
Η νύχτα γίνεται μέρα, η μέρα γίνεται νύχτα... Κι όμως εσύ καταφέρνεις να κάνεις μια νύχτα να μην θέλει να ξημερώθει...

Το γυαλί εύκολα ραγίζει... Αλλά όταν ραγίσει, το ράγισμα δεν φεύγει...

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Γιατί είναι γιορτή η 17 Νοέμβρη;

Δεν βλέπω να έπεσε καμία χούντα. Δημοκρατία σίγουρα δεν λέγεται αυτό το πολίτευμα, ένας Θεός να το κάνει, επομένως τί ακριβώς γιορτάζουμε σήμερα; Την εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου; Ακόμα και τώρα οι φοιτητές σαν να κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα είναι. Με το παραμικρό, εξεγείρονται και τρέχουν στο κέντρο της Αθήνας για δήθεν πορείες. Ίσως λέω χαζομάρες, αλλά πραγματικά δεν βλέπω κανένα λόγο να είναι η σημερινή ημέρα γιορτή για τα σχολεία και ημέρα αργίας.

:/

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011

Φτου κι απ' την αρχή...

Είναι στιγμές που σκέφτομαι πώς θα ήταν η ζωή μας αν μπορούσαμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω. Ναι, καλά το κατάλαβες, κάποια μαλακία έχει γίνει και σκέφτομαι έτσι. Αλλιώς ποιο το νόημα να γράψω ο,τιδήποτε σε έναν ιστότοπο που κανείς δεν επισκέπτεται, κανείς δεν διαβάζει. Το πρώτο ποστ που είχα γράψει πριν 2 χρόνια εδώ, ήταν λόγω βαρεμάρας και λογικά κάποια ανοησία είχα κάνει και τότε.

Είμαι χαμένη στα αισθήματα, στα συναισθήματα, στις λάθος επιλογές. Αν το μετανιώνω πλέον δεν έχει καμία σημασία καθώς ό,τι έγινε έγινε, πάει και τελείωσε.
Δεν οφείλω εξηγήσεις σε κανέναν. It's my liiiifeeeee που λέει και ο my little buddy, Jon Bon Jovi. Καλά θα ήταν να καταλάβω κάποια στιγμή πώς έχω και εγώ κάποιες στραβές μέρες, κάνω και εγώ κακές επιλογές, δεν χρειάζεται να προσποιούμαι πως όλα είναι μια χαρά για να μην με χαρακτηρίσει η κάθε φαρμακόγλωσσα ξινή, ψυχρή κι ότι άλλο γουστάρει.
You know what? Δεν μετανιώνω για τίποτα. Σταματάω να ρίχνω όλες τις ευθύνες πάνω μου.

Say whatever you wanna say bitches. This is me and I won't be changing who I am for quite a while.